‘టాక్సిక్’తో తిరిగి వచ్చిన యష్: తెలుగు రివ్యూ, రేటింగ్ మరియు విశ్లేషణ
గీతూ మోహన్ దాస్ ప్రతిష్టాత్మక పీరియడ్ డ్రామాగా తెరకెక్కిన యష్ కంబ్యాక్ చిత్రం 'టాక్సిక్', స్టైల్ పరంగా మెప్పించినప్పటికీ కంటెంట్ విషయంలో తడబడింది.
(ఫోటో: Dumtika Editorial)
ముఖ్యాంశాలు
- Yash shines in dual roles but the story lacks depth
- Kiara Advani delivers a standout emotional performance
- Stunning visuals and period setting elevate the film
- Overlong runtime and underused cast weaken the impact
'కేజీఎఫ్ 2' బ్లాక్బస్టర్ విజయం తర్వాత, రాకింగ్ స్టార్ యష్ నాలుగు సంవత్సరాల విరామం తీసుకుని 'టాక్సిక్: ఎ ఫెయిరీ టేల్ ఫర్ గ్రోన్-అప్స్' చిత్రంతో వెండితెరపైకి తిరిగి వచ్చారు. మలయాళ సినిమాలో విమర్శకుల ప్రశంసలు అందుకున్న గీతూ మోహన్ దాస్ ఈ చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించారు. ఆమెకు ఇదే మొదటి భారీ తెలుగు ప్రాజెక్ట్. యష్ గత చిత్రం బాక్సాఫీస్ వద్ద సృష్టించిన ప్రభంజనం, గీతూ మోహన్ దాస్కు ఉన్న ప్రత్యేకమైన కథా శైలి కారణంగా 'టాక్సిక్'పై అంచనాలు ఆకాశాన్ని తాకాయి. ఈ సినిమా అడ్వాన్స్ బుకింగ్స్ కూడా ఆ హైప్కు తగ్గట్టుగానే ఉండి, ఒక భారీ థియేట్రికల్ అనుభవాన్ని వాగ్దానం చేశాయి.
మరి గీతూ మోహన్ దాస్ తన కథా శైలిని తెలుగు కమర్షియల్ హంగులతో మేళవించడంలో విజయం సాధించారా? 'కేజీఎఫ్ 2' తర్వాత యష్ మరో చిరస్మరణీయ ప్రదర్శన ఇచ్చారా? ఈ చిత్రంలోని ఐదుగురు కథానాయికల పాత్రలు ఎలా ఉన్నాయి? సంగీతం, విజువల్స్ సినిమా స్థాయికి తగ్గట్టుగా ఉన్నాయా? ఇప్పుడు మన రివ్యూలో వివరంగా తెలుసుకుందాం.
కథేంటి?
1947 నాటి గోవా నేపథ్యంలో సాగే ఈ కథలో రాయ (యష్) అక్రమ వ్యాపారంలో ఒక శక్తివంతమైన వ్యక్తి. తన సోదరి గంగ (నయనతార)తో కలిసి సాల్వడార్ అనే మాఫియా డన్ కింద పని చేస్తుంటాడు. సాల్వడార్ తన కుమార్తె రెబెక్కా (తారా సుతారియా)ను రాయకి ఇచ్చి వివాహం చేయాలని ప్లాన్ చేస్తాడు. కానీ రాయ మనసు నదియా (కియారా అద్వానీ) అనే సర్కస్ కళాకారిణిపై ఉంటుంది. వీరిద్దరి ప్రేమ ఫలితంగా ఒక బిడ్డ జన్మిస్తుంది, కానీ పరిస్థితుల ప్రభావంతో రాయ నదియాను వదిలి వెళ్లాల్సి వస్తుంది. పదేళ్ల తర్వాత, విధి రాయను తన కొడుకు టికెట్ (ఇది కూడా యష్ పోషించిన పాత్రే) ముందుకు తీసుకొస్తుంది. ఆ తర్వాత జరిగిన పరిణామాలు, అనుబంధాలు, పోరాటాల చుట్టూ ఈ కథ తిరుగుతుంది.
నటీనటుల పనితీరు
యష్ (రాయ/టికెట్) తనదైన స్టైల్ మరియు స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్తో సినిమాను భుజాన వేసుకున్నారు. ఇది ఆయన 'కేజీఎఫ్' రోజులను గుర్తు చేస్తుంది. రాయగా ఆయన అధికారాన్ని, స్టైల్ను ప్రదర్శించగా, టికెట్ పాత్రలో సున్నితమైన భావోద్వేగాలను పండించారు. ద్వంద్వ పాత్రలు యష్లోని విభిన్న కోణాలను చూపించడానికి ఉపయోగపడ్డాయి, కానీ కొన్ని చోట్ల బలహీనమైన రచన కారణంగా ఆ పాత్రల లోతు సరిగ్గా ఎలివేట్ అవ్వలేదు.
నలుగురు హీరోయిన్లలో కియారా అద్వానీ (నదియా) ప్రత్యేకంగా నిలుస్తారు. సర్కస్ కళాకారిణిగా ఆమె పాత్రకు మంచి ప్రాముఖ్యత ఉంది. యష్తో ఆమె సీన్స్ ఎమోషనల్గా పండాయి. ఆమె కళ్లు పలికించిన హావభావాలు సినిమాకు ఒక ఎమోషనల్ అండగా నిలిచాయి.
నయనతార (గంగ) హుందాతనంతో కూడిన నటనను కనబరిచారు. ఆమె పాత్రలో సంక్లిష్టత ఉన్నప్పటికీ, స్క్రీన్ప్లే ఆమె పాత్రను పూర్తిగా ఉపయోగించుకోలేకపోయింది.
తారా సుతారియా (రెబెక్కా) మరియు రుక్మిణి వసంత్ పాత్రలకు పరిమితమైన స్కోప్ మాత్రమే ఉంది. హుమా ఖురేషి తనకున్న తక్కువ సమయంలోనే ఆకట్టుకునే ప్రయత్నం చేశారు. సుదీవ్ నాయర్ సహనటుడిగా కనిపించినప్పటికీ, తన ముద్ర వేయడానికి తగినంత సీన్లు లేవు.
సాంకేతిక అంశాలు
సంగీతం/పాటలు: రవి బస్రూర్ మరియు విశాల్ మిశ్రా అందించిన సంగీతం భారీగా ఉండాలని ప్రయత్నించారు కానీ అది కొన్ని భాగాల్లోనే కుదిరింది. బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ కొన్ని కీలక సన్నివేశాలను ఎలివేట్ చేసినా, పాటలు మాత్రం అంతగా గుర్తుండిపోయేలా లేవు.
నేపథ్య సంగీతం (BGM): రవి బస్రూర్ బిజిఎమ్ 'కేజీఎఫ్' తరహా తీవ్రతను తీసుకురావడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ కొన్ని చోట్ల అది సీన్లను డామినేట్ చేసేలా చాలా భారీగా అనిపిస్తుంది.
సినిమాటోగ్రఫీ: రాజీవ్ రవి అందించిన విజువల్స్ ఈ సినిమాకు పెద్ద ప్లస్ పాయింట్. 1947 నాటి గోవా వాతావరణాన్ని చాలా స్టైలిష్గా, రిచ్గా కళ్లకు కట్టారు. విజువల్ గా సినిమా చాలా గ్రాండ్గా ఉంటుంది.
ఎడిటింగ్: ఉజ్వల్ కులకర్ణి ఎడిటింగ్ విషయంలో సినిమా తడబడింది. 194 నిమిషాల నిడివి సినిమా వేగాన్ని తగ్గించింది. ముఖ్యంగా సెకండ్ హాఫ్లో చాలా సీన్లు సాగదీసినట్లు అనిపిస్తాయి.
ప్లస్ పాయింట్లు
- ద్వంద్వ పాత్రల్లో యష్ పవర్ఫుల్ స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్
- కియారా అద్వానీ ఎమోషనల్ పర్ఫార్మెన్స్
- గోవా బ్యాక్డ్రాప్ను అద్భుతంగా చూపించిన సినిమాటోగ్రఫీ
- సినిమా భారీ నిర్మాణ విలువలు
మైనస్ పాయింట్లు
- సాగదీసిన రన్టైమ్ మరియు నెమ్మదైన కథనం
- బలహీనమైన కథ మరియు భావోద్వేగాల లోతు లేకపోవడం
- ఉపన్యాసాల తరహాలో ఉండే డైలాగులు
- ప్రతిభావంతులైన నటీనటులను సరిగ్గా వాడుకోకపోవడం
- ఆకట్టుకోని పాటలు మరియు అతిగా అనిపించే నేపథ్య సంగీతం
విశ్లేషణ
ఒక ఫెయిరీ టేల్ అంశాలను పీరియడ్ డ్రామాతో మేళవించాలన్న గీతూ మోహన్ దాస్ ప్రయత్నం బాగుంది కానీ ఆచరణలో విఫలమైంది. ఆమె గత సినిమాలతో పోలిస్తే, 'టాక్సిక్'లో కథనంపై పట్టు తప్పినట్లు అనిపిస్తుంది. మూడు గంటల పైచిలుకు ఉన్న సినిమాలో సరైన ఎమోషన్ గానీ, ప్లాట్ డెవలప్మెంట్ గానీ కనిపించదు. మొదటి భాగం అంతా హింస, డైలాగులతోనే గడిచిపోతుంది.
రెండో భాగంలో కూడా ప్రేక్షకుల సహనానికి పరీక్ష పెట్టేలా సీన్లు సాగుతాయి. క్లైమాక్స్ ట్విస్ట్లు కూడా తడబడిన స్క్రీన్ప్లే వల్ల ప్రభావం చూపలేకపోయాయి. నటీనటుల మధ్య ఉండాల్సిన ఎమోషనల్ బాండింగ్ కంటే, డైలాగుల ద్వారా విషయాలను చెప్పడానికే దర్శకురాలు ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు.
పెద్ద స్టార్ కాస్ట్ ఉన్నప్పటికీ, కేవలం యష్ మరియు కియారా పాత్రలు మాత్రమే గుర్తుంటాయి. నయనతార, హుమా ఖురేషి లాంటి నటులు ఉన్నా వారి పాత్రలకు సరైన ప్రాధాన్యత లేదు. విజువల్ గా సినిమా ఎంత బాగున్నా, కథలో లోతు లేకపోవడంతో ఆ ఇంపాక్ట్ తగ్గిపోయింది.
యష్ ఇమేజ్ వల్ల 'కేజీఎఫ్'తో పోలికలు సహజం. అయితే 'కేజీఎఫ్' స్టైల్ మరియు ఎమోషన్ను సమానంగా బ్యాలెన్స్ చేయగా, 'టాక్సిక్' మాత్రం కేవలం విజువల్స్ పైన మాత్రమే ఆధారపడి కథను వదిలేసింది. మాస్ సినిమాల్లో కూడా బలమైన కథలు వస్తున్న ఈ రోజుల్లో 'టాక్సిక్' ఒక మంచి అవకాశం వృథా అయినట్లు అనిపిస్తుంది.
ఫైనల్ వర్డిక్ట్
స్టైల్ ఉంది కానీ సరుకు లేదు రేటింగ్ – 2.5/5
ప్లస్ పాయింట్లు
+ ద్విపాత్రాభినయంలో యష్ పవర్ఫుల్ స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్
+ కియారా అద్వానీ భావోద్వేగపూరితమైన నటన
+ స్టైలిష్ మరియు అట్మాస్ఫియరిక్ సినిమాటోగ్రఫీ
+ భారీ విజువల్ స్కేల్ మరియు నిర్మాణ విలువలు
మైనస్ పాయింట్లు
− అతి నిడివి మరియు మందగించిన కథనం
− అసంపూర్తిగా ఉన్న కథ మరియు ఎమోషనల్ ఆర్క్స్
− బోధనల వంటి మితిమీరిన సంభాషణలు
− భారీ తారాగణం ఉన్నప్పటికీ వారి పాత్రలను వాడుకోలేకపోవడం
− పాటలు మరియు నేపథ్య సంగీతం అంతగా ఆకట్టుకోలేదు
